மௌனத்தின் சக்தி: தனிமையில் உங்களை அறிந்துகொள்ளும் அஷ்டாவக்ர கீதையின் பார்வை transcript

உங்களுக்குத் தெரியுமா? மனிதனிடம் பேசுவதற்கு ஆயிரக்கணக்கான வார்த்தைகள் உள்ளன. ஆனால் தனக்குள் இறங்குவதற்கு அவனிடம் சில கணங்கள் கூட ஏன் இருப்பதில்லை? வெளியே எல்லாம் அமைதியாக இருந்த பிறகும் உள்ளே எண்ணங்களின் குரல் ஒலித்துக் கொண்டே இருப்பதை நீங்கள் எப்போதாவது உணர்ந்திருக்கிறீர்களா? மேலும் முனிவர்கள் ஏன் தனிமைக்கும் மௌனத்திற்கும் இவ்வளவு முக்கியத்துவம் கொடுத்தார்கள் என்பதை நீங்கள் எப்போதாவது புரிந்து கொள்ள முயற்சித்திருக்கிறீர்களா? மௌனம் என்பது வெறுமனே அமைதியாக இருப்பதை குறிப்பதாக இருந்தால் அமைதியாக இருக்கும் ஒவ்வொரு மனிதனும் ஞானியாக இருப்பான். ஆனால் அது அப்படி இல்லை ஏனென்றால் உண்மையான மௌனம் உதடுகளில் உருவாவதில்லை. உண்மையான மௌனம் உள்ளே இறங்குகிறது. உள்ளே இருக்கும் சத்தம் அடங்க தொடங்கும் போதுதான் உண்மையில் யார் என்பதை மனிதனால் முதல் முறையாக பார்க்க முடிகிறது. ஒரு நாள் மகரிஷி அஷ்டாவக்கரர் இதே ரகசியத்தை பற்றி ஜனக மகாராஜாவிடம் கூறினார். ஆனால், அந்த கேள்விக்கான பதில் மௌனத்தை பற்றி மட்டுமானதாக இருக்கவில்லை. அது மனிதனின் முழு வாழ்க்கையையும் பார்க்கும் ஒரு புதிய பார்வையாக இருந்தது. என்று அதே பார்வையை புரிந்து கொள்ள முயற்சிப்போம். வணக்கம் பக்தர்களே. விஷ்ணு டயலிஸ் சேனலுக்கு உங்கள் அனைவரையும் வரவேற்கிறோம். வாருங்கள் சில கணங்கள் வெளியுலகின் அனைத்து சத்தங்களில்ிருந்தும் விலகி இந்த பயணத்தை தொடங்குவோம். ஏனென்றால் நீங்கள் பல ஆண்டுகளாக வெளியில் தேடி கொண்டிருக்கும் பதிலுக்கான முதல் அறிகுறி உங்களுக்குள்ளேயே கிடைக்கக்கூடும். மிதிலையின் அரண்மனையிலிருந்து சற்று தொலைவில் உள்ள ஒரு தோட்டத்தில் அன்று காலை மகரிஷி அஷ்டாவக்கரர் ஒரு மரத்தடியில் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார். ஜனக மகாராஜாவும் அவருக்கு எதிரே நீண்ட நேரமாக கண்களை மூடியபடி மௌனமாக அமர்ந்திருந்தார். ஆனால் அவருக்குள் ஒரு கேள்வி தொடர்ந்து எழுந்து கொண்டே இருந்தது. சிறிது நேரத்திற்கு பிறகு அவர் மெதுவாக கண்களை திறந்து அஷ்டாவக்கரரை பார்த்து கூறினார். குருதேவா மனிதனின் முழு வாழ்க்கையும் வார்த்தைகளுக்கு மத்தியிலேயே கழுகிறது. அவன் மற்றவர்களிடம் பேசுகிறான். தனது எண்ணங்களை புரிய வைக்கிறான். தனது வாதத்தை நிரூபிக்கிறான். மற்றும் அவனை சுற்றி யாரும் இல்லாத போதும் அவனுக்குள் எண்ணங்களின் தொடர்ச்சியான உரையாடல் நடந்து கொண்டே இருக்கிறது. ஆனால் இன்று எனக்குள் ஒரு விஷயம் எழுகிறது. மௌனம் ஏன் இவ்வளவு முக்கியமானது? வெறுமனே அமைதியாக இருப்பதன் மூலம் மட்டுமே ஒரு மனிதனால் தன் வாழ்வின் உண்மையை அறிந்து கொள்ள முடியுமா? அல்லது இதற்கு பின்னால் வேறு ஏதேனும் ரகசியம் மறைந்துள்ளதா? அஷ்டாவக்கரர் சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்தார். பிறகு கூறினார் மன்னா பேசுவதை நிறுத்துவது மட்டுமே மௌனம் என்றால் கற்களே மிகப்பெரிய ஞானிகளாக இருந்திருக்கும். ஜனகர் அவரை கவனமாக பார்க்க தொடங்கினார். அஷ்டாவக்கரர் தொடர்ந்து கூறினார். மௌனம் என்பது வார்த்தைகளின் இல்லாமை அல்ல. மௌனம் என்பது உள்ளே இருக்கும் தேவையற்ற இறைச்சல் அமைதி அடைவதாகவும் அமைதியான நீரில் வானம் எப்படி தெளிவாக தெரிகிறதோ அதேபோல மனிதன் தன் உண்மையான இயல்பை அறிந்து கொள்ள எப்போதும் புதிய தகவல்கள் தேவையில்லை. பல நேரங்களில் அவன் தனக்குள்ளே எழும் தேவையற்ற சலனங்களை அமைதிப்படுத்தினால் மட்டுமே போதுமானது. ஜனகர் கேட்டார் குருதேவா என்ன மௌனம் மனதிற்கு அறிவை தருகிறது என்பது இதன் பொருளா அஷ்டாவக்கரர் கூறினார். மௌனம் அறிவை வெளியிலிருந்து கொண்டு வருவதில்லை ஏற்கனவே உள்ள தெளிவை மறைத்துக் கொண்டிருக்கும் அந்த இறைச்சலை மௌனம் குறைக்கிறது. மன்னர் ஜனகர் கவனமாக கேட்டு கொண்டிருந்தார். அஷ்டாவக்கரர் கூறினார். மன்னா ஒரு விளக்கு எறிந்து கொண்டிருக்கும்போது அதன் முன் தொடர்ந்து புகை நிரம்பினால் வெளிச்சம் குறைந்துவிட்டதா அல்லது பார்வைக்கு தெரிவது குறைந்துவிட்டதா? ஜனகர் கூறினார். வெளிச்சம் அங்கேயேதான் இருக்கிறது குருதேவா ஆனால் புகையின் காரணமாக தெளிவாக தெரியவில்லை. அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் இதுதான் மனிதனின் நிலையும். அவனுக்குள் புரிந்து கொள்ளும் திறன் உள்ளது. அவனுக்குள் அமைதியாக இருக்கும் திறன் உள்ளது. அவனுக்குள் உண்மையை உணரும் திறனும் உள்ளது. ஆனால் தொடர்ந்து எழும் எண்ணங்களின் இறைச்சல் அந்த தெளிவை மறைத்து விடுகிறது. அதனால்தான் மௌனம் அவசியமானது. ஜனகர் கேட்டார் ஆனால் குருதேவா மனதில் எண்ணங்கள் எழுந்து கொண்டே இருந்தால் மௌனம் சாத்தியமா? அஷ்டாவகரர் புன்னகைத்தார். மன்னா மாவனம் என்பது எண்ணங்களை வலுக்கட்டாயமாக நிறுத்துவது அல்ல. எண்ணங்களை நிறுத்துவதற்காக நீ அவற்றுடன் போராடினால் உனக்குள் மற்றொரு போராட்டம் உருவாகும். மௌனம் என்பது எண்ணங்களுக்கு இடையே உன்னை தொலைப்பதை நிறுத்தி கொள்வதாகவும் ஜனகர் சில கணங்கள் அமைதியாக இருந்தார். பிறகு அவர் கேட்டார் குருதேவா அப்படியானால் மனிதனுக்கு ஏன் தனிமை தேவைப்படுகிறது? அஷ்டாவக்ரர் கூறினார். ஏனென்றால் கூட்டத்தில் மனிதனால் தன் உள்ளிருந்து வரும் குரலை கேட்பது கடினமாகி விடுகிறது. பிறகு அவர் அரசவையை காட்டி கூறினார். மன்னா இந்த சபைக்கு தினமும் எத்தனை பேர் வருகிறார்கள். அநேகர் வருகிறார்கள். இத்தனை பேர் உங்களை சுற்றி இருக்கும்போது உங்களுக்குள் எழும் ஒவ்வொரு எண்ணத்தையும் எப்போதும் தெளிவாக கேட்கும் வாய்ப்பு உங்களுக்கு கிடைக்கிறதா? இல்லை குருதேவா இதுதான் தனிமையின் முதல் ரகசியம். தனிமை உங்களை உலகத்திலிருந்து துண்டிப்பதற்காக வருவதில்லை. தனிமை உங்களுக்குள்ளேயே நீங்கள் திரும்புவதற்கான வாய்ப்பை அளிக்கிறது. ஜனகர் கேட்டார் அப்படியானால் தனிமை என்பதன் அர்த்தம் உலகத்தை துறப்பதா? அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் இல்லை மன்னா உலகத்தை துறப்பது தனிமை அல்ல. அரண்மனையில் இருந்தாலும் ஒரு மனிதன் உள்ளுக்குள் அமைதியாக இருக்க முடியும். காட்டில் இருந்தாலும் அவனுக்குள் ஆயிரக்கணக்கான குரல்கள் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கலாம். இடத்தை மாற்றுவது தனிமை அல்ல. தனக்குள் திரும்புவதே தனிமை. ஜனகர் தீவிரமாகி கேட்டார் குருதேவா அப்படியானால் உண்மையில் தனிமை என்றால் என்ன? அஷ்டாவகரர் கூறினார் மற்றவர்களின் அங்கீகாரம் எதிர்வினைகள் மற்றும் தொடர்ச்சியான உரையாடல்களில்ிருந்து விலகி ஒரு மனிதன் சிறிது நேரம் தன்னுடன் மட்டுமே அமர முடியுமானால் அதுவே தனிமையின் தொடக்கமாகவும் அங்கு எந்த ஒரு பாத்திரமும் வேடமும் தேவையில்லை. அங்கு நீங்கள் மட்டுமே இருக்கிறீர்கள். உங்கள் மனம் மட்டுமே இருக்கிறது. ஜனகர் கேட்டார். ஆனால் குருதேவா மனிதன் தனியாக அமரும்போது அவனுக்குள் பல எண்ணங்கள் எழுகின்றனவே. சில நேரங்களில் பழைய விஷயங்கள் நினைவுக்கு வருகின்றன. சில நேரங்களில் எதிர்காலம் குறித்த கற்பனைகள் ஓடுகின்றன. சில நேரங்களில் தனக்குத்தானே பல கேள்விகள் எழுகின்றன. அப்போது அவன் என்ன செய்ய வேண்டும்? அஷ்டாவகரர் கூறினார். மன்னா இதுதான் பயிற்சிக்கான நேரம். ஒரு நதி அமைதியாக தொடங்கி அதனடியில் கிடக்கும் கல் வெளியே தெரிய ஆரம்பித்தால் அதற்காக கல்லை குறை சொல்ல முடியுமா? இல்லை. அதேபோல் தனிமையில் எழும் எண்ணங்களை கண்டு பயப்பட தேவையில்லை. ஒரு மனிதன் முதல் முறையாக உள்ளே அமைதியாக உட்காரும் போது அவனுக்குள் இருக்கும் சத்தம் அவனுக்கு மிகவும் தெளிவாக கேட்கிறது. இந்த சத்தத்தை தனிமை உருவாக்கவில்லை. மாறாக தனிமை அதை காட்டி இருக்கிறது. ஜனகர் கேட்டார் குருதேவா அப்படியானால் மௌனம் உள்ளே மறைந்திருக்கும் விஷயங்களை வெளிக்கொண்டு வருகிறதா? அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் ஆம் மன்னா சூரிய ஒளியில் அறைக்குள் இருக்கும் பொருட்கள் எப்படி தெளிவாக தெரிகிறதோ அதேபோல மௌனத்தில் மனதின் செயல்பாடுகள் தெளிவாக தெரிய ஆரம்பிக்கின்றன. மேலும் எது தெளிவாக தெரிகிறதோ அதை புரிந்து கொள்வது சாத்தியமாகிறது. ஜனகர் கேட்டார். அப்படியானால் மௌனம் என்பதே ஒரு கண்ணாடியா? அஷ்டாவகிரர் கூறினார். மிகவும் அழகான கேள்வி. மௌனம் என்பது எந்த ஒரு வெளிப்புற பாத்திரமும் இல்லாமல் ஒரு மனிதன் தன் உள்ளே முதல் முறையாக பார்க்கக்கூடிய ஒரு கண்ணாடியாகும். வெளியில் ஒரு மனிதன் அரசனாக தந்தையாக, கணவனாக, அமைச்சராக, குருவாக, சீடனாக அல்லது எதுவாக வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம். ஆனால் மௌனத்தில் அவன் இந்த எல்லா பாத்திரங்களில் இருந்தும் சிறிது நேரம் விலகி அமர முடியும். பின்னர் அவன் தன்னைத்தானே கேட்டுக்கொள்ளலாம். நான் உண்மையில் எந்த அடிப்படையில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்? என் எண்ணங்கள் எங்கிருந்து வருகின்றன? என் எதிர்வினைகள் எப்படி உருவாகின்றன? நான் எதை பார்க்கிறேன்? நான் எதை கேட்கிறேன்? மேலும் நான் எந்த விஷயத்தை உண்மையாக ஏற்றுக் கொள்கிறேன்? இங்கிருந்துதான் உள்நோக்கிய பயணம் தொடங்குகிறது. அங்கே நின்று கொண்டிருந்த ஒரு போர்வீரன் கேட்டான். குருதேவா அதிகமாக பேசுவது மனிதனின் தெளிவை குறைத்து விடுகிறதா? அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் மகனே ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அப்படி செய்வதில்லை. உண்மையை பேசுவது அவசியமாக இருக்கலாம். அன்புடன் பேசுவதும் அறிவை பகிர்வதும் கூட அவசியமாக இருக்கலாம். ஆனால் எந்த அவசியமும் இல்லாமல் தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டே இருப்பது மனதின் ஆற்றலை அழித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. எனவே ஒரு புத்திசாலி மனிதன் தான் என்ன பேசுகிறோம் என்பதை மட்டும் பார்ப்பதில்லை. எப்போது பேசுவது அவசியம் என்பதையும் எப்போது மௌனம் அதிக அர்த்தமுள்ளது என்பதையும் அவன் பார்க்கிறான். ஜனகர் கேட்டார். குருதேவா இதனால்தான் பல துறவிகள் மௌனத்தை தியானத்தின் ஒரு பகுதியாக ஆக்கினார்களா? அஷ்டாவகரர் கூறினார் ஆம் ஏனென்றால் வார்த்தைகள் குறையும் போது கவனிப்பது ஆழமாகிறது. வெளிப்புற சத்தங்கள் குறையும் போது உள்ளே நடக்கும் நுட்பமான அசைவுகள் புலப்படுகின்றன. மேலும் உள்ளே நடக்கும் அசைவுகள் தெளிவாக தொடங்கும்போது மனிதன் தன் வாழ்க்கையை இன்னும் விவேகத்துடன் பார்க்க முடியும். உண்மையான மௌனம் என்பது உதடுகள் அமைதியாக இருப்பது மட்டுமல்ல மனிதனுக்குள் தன்னை தொடர்ந்து நிரூபித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற தேவை எப்பொழுது குறைய தொடங்குகிறதோ அதுவே உண்மையான மௌனமாகும். எங்கு ஒவ்வொரு விஷயத்திற்கும் பதிலளிப்பது அவசியமாக தெரியவில்லையோ எங்கு ஒவ்வொரு விமர்சனத்திற்கும் எதிர்வினையாற்றுவது அவசியமாக தெரியவில்லையோ எங்கு ஒவ்வொரு கேள்விக்கும் உடனடியாக பதிலளிப்பதற்கு பதிலாக சில கணங்கள் தாமதிக்கும் திறன் வருகிறதோ அதுவே மௌனத்தின் சக்தி ஜனகர் கேட்டார் குருதேவா மௌனம் மனிதனை அதிக சக்தி வாய்ந்தவனாக ஆக்குகிறதா? அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் மௌனம் புரிதலுடன் இருந்தால் ஆம் ஏனென்றால் ஒவ்வொரு சூழ்நிலையிலும் உடனடியாக எதிர்வினையாற்றாத ஒருவருக்கு அதை கவனிக்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. கவனிக்க முடிந்தவனால் புரிந்து கொள்ள முடியும் புரிந்து கொள்ள முடிந்தவனால் சரியான முடிவை எடுக்க முடியும். எனவேதான் இடைவிடாமல் பேசிக்கொண்டே இருப்பவரின் 100 வார்த்தைகளை விட ஒரு அமைதியான மனிதனின் ஒரு வார்த்தை பல நேரங்களில் அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. ஜனகர் கேட்டார் அப்படியானால் மௌனத்திற்கும் முடிவெடுப்பதற்கும் தொடர்பு இருக்கிறதா? அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் மிக ஆழமான தொடர்பு இருக்கிறது. மனம் தொடர்ந்து பல சத்தங்களால் நிறைந்திருக்கும் போது ஒரு சிறிய விஷயம் கூட பெரிதாக தோன்றலாம். ஆனால் மனம் அமைதியாக இருக்கும்போது அதே சூழ்நிலை மிகவும் தெளிவாக தெரிகிறது. எனவே முடிவெடுப்பதற்கு முன் சில கணங்கள் மௌனமாக அமர்ந்திருப்பது என்பதே ஒரு தியானமாகும். ஜனகர் கேட்டார் குருதேவா ஒரு நபர் தினமும் சிறிது நேரம் தனிமையில் அமர விரும்பினால் அவர் என்ன செய்ய வேண்டும்? அஷ்டாவகரர் கூறினார் விசேஷமாக எதுவும் செய்ய தேவையில்லை. ஒரு அமைதியான இடத்தை தேர்ந்தெடுங்கள். சிறிது நேரத்திற்கு உங்கள் உபகரணங்களை சாதனங்களை தள்ளி வையுங்கள். யாரிடமும் பேசாதீர்கள். கண்களை மூடிக்கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை. வெறுமனே அமைதியாக அமருங்கள். உங்கள் மூச்சு காற்றை உணருங்கள். உங்களை சுற்றியுள்ள ஒலிகளை கேளுங்கள். உங்கள் எண்ணங்களை வந்து செல்ல அனுமதியுங்கள். மேலும் நான் இப்போது முற்றிலும் அமைதியாக இருக்க வேண்டும் என்று உங்களுக்குள்ளேயே சொல்லி கொள்ளாதீர்கள். வெறுமனே பிரசன்னமாக இருங்கள். ஜனகர் கேட்டார் குருதேவா எவ்வளவு நேரம் அமர்ந்திருக்க வேண்டும்? அஷ்டாவக்கரர் கூறினார். நேரத்தை விட தொடர்ச்சிதான் மிகவும் முக்கியமானது. நீங்கள் அவற்றை நேர்மையாக வாழ்ந்தால் சில கணங்கள் கூட போதுமானது. ஒரு மனிதன் தினமும் ஒரு செடிக்கு சிறிது நீர் ஊற்றுகிறான். ஆனால் அது ஒரே நாளில் மரமாகிவிடாது. எனினும் தொடர்ச்சியான செயல் மெதுவாக முடிவுகளை காட்டுகிறது. மௌனமும் அப்படித்தான். ஒரே நாளில் உள்ளிருக்கும் முழு அமைப்பும் மாறிவிடாது. ஆனால் தினமும் சிறிது நேரம் தனக்குள்ளேயே அமர்ந்திருப்பதால் மனிதனின் பார்க்கும் திறன் மாற தொடங்குகிறது. ஜனகர் கேட்டார் குருதேவா தனிமையில் அமர்ந்திருக்கும் போது ஒரு மனிதனுக்கு ஏற்படும் முதல் அனுபவம் என்ன? அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் மனம் எவ்வளவு பரபரப்பாக இருக்கிறது என்பதுதான் பெரும்பாலும் முதல் அனுபவமாக இருக்கும். வெளியே சத்தம் குறையும் போது உள்ளே நடக்கும் இயக்கம் கண்ணுக்கு தெரியும். பிறகு ஒவ்வொரு எண்ணத்தின் பின்னாலும் ஓட வேண்டிய அவசியமில்லை என்பதை மனிதன் மெதுவாக புரிந்து கொள்ள தொடங்குகிறான். ஒவ்வொரு எண்ணத்தையும் உண்மை என்று நம்ப வேண்டிய அவசியமில்லை. எழும் ஒவ்வொரு விஷயத்திற்கும் எதிர்வினையாற்ற வேண்டிய அவசியமில்லை. இங்கிருந்துதான் மௌனம் ஆழமாக தொடங்குகிறது. ஜனகர் கேட்டார் மௌனம் என்றால் எண்ணங்களில்ிருந்து விடுபடுவதா? அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் இல்லை மன்னா எண்ணங்கள் தோன்றுவது இயற்கையின் ஒரு அங்கம் மௌனம் என்பது எண்ணங்கள் இல்லாதிருப்பதை விட மேலானது. எண்ணங்கள் உங்களை அறியாமலேயே அதன் திசையில் உங்களை இழுத்துச் செல்ல அனுமதிக்காமல் இருப்பதே மௌனம். உங்களால் எண்ணத்தை பார்க்க முடிய வேண்டும். எண்ணம் வருவதை அடையாளம் கண்டு தேவைப்பட்டால் அதனுடன் செல்ல முடிய வேண்டும். தேவையில்லை என்றால் அதை விட்டு விட வேண்டும். இதுவே உள் சுதந்திரத்தின் தொடக்கம். ஜனகர் மீண்டும் கூறினார். குருதேவா மவனம் என்பது பேசுவதை நிறுத்துவது மட்டுமல்ல என்பதை நான் இப்போது புரிந்து கொள்கிறேன். அஷ்டாவக்கரர் கூறினார் முற்றிலும் சரி மன்னா ஒரு மனிதன் வெளியில் அமைதியாக இருந்து ஆனால் உள்ளே தொடர்ந்து வார்த்தைகளால் நிறைந்திருந்தால் அவனது மௌனம் இன்னும் வெளிப்புறமாகவே இருக்கிறது. மாறாக ஒரு மனிதன் தேவையான நேரத்தில் பேசினாலும் அவனுக்குள் தெளிவும் அமைதியும் இருந்தால் அவனுக்குள் மௌனத்தின் சாயல் இருக்கக்கூடும். ஜனகர் கேட்டார். குருதேவா அப்படியானால் தனிமைக்கும் மௌனத்திற்கும் இடையே உள்ள தொடர்பு என்ன? அஷ்டாவக்கரர் கூறினார். தனிமை உங்களை வெளிப்புறத்தின் தொடர்ச்சியான செயல்பாட்டில்ிருந்து சிறிது நேரம் பிரிக்கிறது. மௌனம் உங்களுக்குள் நடக்கும் தொடர்ச்சியான செயல்பாட்டை பார்ப்பதற்கான வாய்ப்பை வழங்குகிறது. தனிமை இடத்தை அழிக்கிறது. மௌனம் பார்வையை அழிக்கிறது. மேலும் இடமும் பார்வையும் இணையும்போது மனிதன் தனக்குள்ளான பயணத்தை தொடங்க முடியும். அங்கு கூடியிருந்த அனைவரும் மௌனமாயினர். அஷ்டாவகரர் மெதுவாக கூறினார். மன்னா ஒரு சிறிய கதையை கேளுங்கள். ஒரு ராஜாவிடம் மிகவும் அழகான ஒரு கண்ணாடி இருந்தது. ஆனால் அந்த கண்ணாடிக்கு முன்னால் மக்கள் இரவும் பகலும் வந்து சென்று கொண்டே இருந்தனர். சிலர் அதன் முன் நின்றனர், சிலர் கைகளை அசைத்தனர், சிலர் பொருட்களை வைத்தனர், சிலர் திரையை எழுத்தனர், சிலர் விளக்கை ஏற்றினர். கண்ணாடி தானாகவே சுத்தமாக இருந்தது. ஆனால் அதில் யாரும் தங்கள் முகத்தை சரியாக பார்க்க முடியவில்லை. ஒரு நாள் ராஜா சிறிது நேரத்திற்கு அனைத்தையும் அப்புறப்படுத்தினார். அறை அமைதியானது ஒளி நிலைபெற்றது. இப்போது கண்ணாடிக்கு முன்னால் எதுவும் இல்லை. அப்போதுதான் ராஜா முதல் முறையாக தன் முகத்தை தெளிவாக பார்த்தார். அஷ்டாவக்கரர் தொடர்ந்தார். மன்னா மனமும் இது போன்ற ஒரு கண்ணாடிதான். பிரச்சனை எப்போதும் கண்ணாடியில் இருப்பதில்லை. பல நேரங்களில் முன்னால் தொடர்ந்து வந்து செல்லும் பொருட்களால் பிம்பம் தெளிவாக தெரிவதில்லை. தனிமை அந்த நடவடிக்கைகளை சிறிது நேரத்திற்கு விளக்கி வைக்கிறது. மௌனம் ஒளியை நிலைப்படுத்துகிறது. அதன்பின் உள்ளிருக்கும் பிம்பம் தெளிவாக தெரிய தொடங்குகிறது. ஜனகர் கேட்டார் குருதேவா இதனால்தான் மனிதன் சில நேரங்களில் தனியாக அமர வேண்டுமா? அஷ்டாவக்கரர் பதில்ளித்தார். ஆம் மன்னா ஆனால் ஒன்றை நினைவில் கொள் தனிமை என்பது உலகத்தின் மீதான உன் பொறுப்புகளை கைவிடுவது அல்ல. நீ உலகத்தில் வாழ் உன் குடும்பத்தினருடன் இரு. உன் வேலைகளைச் செய் உன் பொறுப்புகளை நிறைவேற்று. ஆனால் தினமும் சிறிது நேரத்தை ஒதுக்கு. அப்போது நீ உனக்குள் மட்டுமே திரும்ப வேண்டும். உடலுக்கு எவ்வாறு ஓய்வு தேவையோ அதுபோல மனதிற்கும் வெளிச் செயல்பாடுகளில்ிருந்து ஓய்வு தேவை. ஜனகர் கேட்டார். குருதேவா மௌன பயிற்சி பேசும் திறனையும் மாற்ற முடியுமா? அஷ்டாவக்கரர் கூறினார். நிச்சயமாக மௌனத்தை புரிந்து கொள்பவர் வார்த்தைகளின் மதிப்பை புரிந்து கொள்கிறார். எந்த வார்த்தையை எப்போது பேச வேண்டும்? எங்கே நிற்க வேண்டும்? எங்கே கேட்க வேண்டும்? எங்கே வெறுமனே இருக்க வேண்டும் என்பது அவருக்கு தெரியும். அப்படிப்பட்ட நபரின் வார்த்தைகள் குறைவாக இருக்கலாம். ஆனால் அவற்றில் தெளிவு அதிகமாக இருக்கும். ஜனகர் கேட்டார் குருதேவா மௌனம் மனிதனை மற்றவர்களிடமிருந்து விளக்கி விடுகிறதா? அஷ்டாவகரர் கூறினார் இல்லை மன்னா உண்மையான மாவனம் இடைவெளியை உருவாக்குவதில்லை. அது உறவுகளில் உள்ள தேவையற்ற இறைச்சலை மட்டுமே குறைக்கிறது. ஒரு மனிதன் தன்னுள் நிலைத்திருக்கும் போது அவனால் மற்றவர்களை மிகவும் கவனமாக கேட்க முடிகிறது. அவன் ஒவ்வொரு விஷயத்திற்கும் உடனடியாக பதிலளிப்பதற்கு பதிலாக முதலில் புரிந்து கொள்ள முயற்சிக்கிறான். எனவே மௌனத்தை அதன் உண்மையான அர்த்தத்தில் கடைபிடித்தால் அது உறவுகளை பலவீனப்படுத்துவதற்கு பதிலாக மிகவும் தெளிவானதாக மாற்றும். ஜனகர் கேட்டார். அப்படியானால் மௌனம் முனிவர்களுக்கும் துறவிகளுக்கும் மட்டுமே உரியது அல்லவா? அஷ்டாவகரர் புன்னகைத்து மன்னா சூரியன் ரிஷிகளுக்காக மட்டுமே உதிப்பதில்லை. காற்று சாதகர்களுக்காக மட்டுமே வீசுவதில்லை. மேலும் அமைதி என்பது காட்டில் வாழ்பவர்களுக்கு மட்டுமே சொந்தமானது அல்ல. தன்னுள் தெளிவை விரும்பும் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் மவனம் உரியதாகும் என்றார். ஜனகர் குருதேவா ஒருவன் அரசராக இருந்தாலும் மௌனத்தை பயிற்சி செய்வது சாத்தியமா? என்று கேட்டார். அஷ்டாவக்கரர் பதிலளித்தார். நீயே அதற்கு உதாரணமாக மாறலாம். அரசனாக இருப்பது வெளிப்படையான பொறுப்பு. மௌனம் என்பது உள்ளே இருக்கும் நிலை நீ சபையில் பேசலாம். ஆனாலும் உள்ளே அமைதியாக இருக்க முடியும். நீ முடிவுகளை எடுக்கலாம். ஆனாலும் உள்ளே நிலையாக இருக்க முடியும். நீ ஆயிரக்கணக்கான மக்களின் நடுவில் இருக்கலாம். ஆனாலும் ஒவ்வொரு நாளும் சிறிது நேரம் உனக்குள்ளேயே திரும்ப முடியும். இதுவே உண்மையான சாதனையாகும். ஜனகர் சில கணங்கள் தலைகுனிந்தபடி இருந்தார். பின் மெதுவாக கேட்டார் குருதேவா ஒருவன் தனிமையில் அமர்ந்திருக்கும் போது தனக்குள் பெருத்த சத்தத்தை உணர்ந்தால் அவன் என்ன புரிந்து கொள்ள வேண்டும்? அஷ்டாவக்கரர் கூறினார். அவன் அந்த சத்தத்தை முதல் முறையாக தெளிவாக கேட்டிருக்கிறான் என்று புரிந்து கொள்ள வேண்டும். பயப்பட தேவையில்லை. அவன் அமைதியாக அமர்ந்து மூச்சை கவனித்து எண்ணங்களை பார்த்து ஒவ்வொரு எண்ணத்தின் பின்னாலும் செல்வது அவசியமில்லை என்பதை மெதுவாக புரிந்து கொள்ள வேண்டும். சிறிது நேரத்திற்கு பிறகு மனம் தானாகவே தனது சொந்த ஓட்டத்தை அடையாளம் காண தொடங்கும். நதிக்கு ஓடுமாறு மீண்டும் மீண்டும் கட்டளையிட தேவையில்லை. அது தன் வழியை கண்டறிந்து தொடர்ந்து ஓடிக்கொண்டே இருக்கும். அதேபோல மனதை ஒவ்வொரு கணமும் கட்டுப்படுத்துவதற்கு பதிலாக அதை புரிந்து கொள்வதே மிகவும் பயனுள்ளது. ஜனகர் கேட்டார் குருதேவா மௌனம் ஒரு மனிதனை இறைவனுக்கு அருகில் கொண்டு செல்ல முடியுமா? அஷ்டாவக்கரர் கூறினார். மன்னா இறைவனை எந்த ஒரு இடத்தின் எல்லைக்குள்ளும் கட்டி போடாதே ஆனால் வெளிப்புற சத்தம் குறையும் போது மனிதனால் நுட்பமான விஷயங்களை மிகவும் தெளிவாக உணர முடியும். பிரார்த்தனையில் வார்த்தைகள் இருக்கலாம். ஆனால் சில நேரங்களில் பிரார்த்தனையின் மிக ஆழமான தருணம் என்பது வார்த்தைகள் முடிந்து மனிதன் சிறிது நேரம் அமைதியாக தனது இருப்பை மட்டும் உணர்ந்திருக்கும் போதுதான் நிகழ்கிறது. அப்போது அங்கு நீண்ட உரையாடல்கள் எதுவும் இருப்பதில்லை. தன்னுள் ஒரு ஆழமான நெருக்கத்தை மட்டுமே உணர முடியும். ஜனகர் கேட்டார். அப்படியானால் மாவனம் என்பது இறைவனுடன் பேசுவதற்கான ஊடகமா? அஷ்டாவக்கரர் கூறினார். சில நேரங்களில் மௌனத்தில் பேசுவதற்கான தேவையே முடிந்து விடுகிறது. ஏனென்றால் எந்த இருப்பை மனிதன் வெளியே தேடிக் கொண்டிருந்தானோ அதற்கு அவன் தனக்குள் அமைதியாக இருக்க வேண்டும் என்பதை அப்போது அவன் உணர தொடங்குகிறான். ஜனகரின் கண்களில் ஆழமான ஆர்வம் இருந்தது. அவர் கேட்டார் குருதேவா ஒரு நபர் இன்று முதல் மாவனம் மற்றும் ஏகாந்தத்தின் பயிற்சியை தொடங்க விரும்பினால் முதல்படி என்னவாக இருக்க வேண்டும்? அஷ்டாவக்கரர் கூறினார். இன்று உங்களுக்காக சிறிது நேரம் ஒதுக்குங்கள். ஒரு அமைதியான இடத்தில் அமருங்கள். உங்களிடம் எந்த பொருட்களையும், சாதனங்களையும் வைத்திருக்க வேண்டாம். யாரிடமும் பேச வேண்டாம். உங்களுக்குள் மூன்றே மூன்று கேள்விகளை மட்டும் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். ஜனகர் கவனமாக கேட்டார். அந்த மூன்று கேள்விகள் என்ன குருதேவா? அஷ்டாவக்கரர் கூறினார். முதல் கேள்வி இன்று நான் எத்தனை முறை தேவையில்லாமல் பேசினேன்? இரண்டாவது இன்று நான் எத்தனை முறை ஒரு விஷயத்தை புரிந்து கொள்ளாமல் உடனடியாக பதிலளித்தேன். மூன்றாவது இன்று எனக்குள் சில கணங்கள் முழுமையாக அமைதியாக அமர்ந்திருக்க வாய்ப்பு கிடைத்ததா இல்லையா? அதன் பிறகு எதையும் செய்ய வேண்டாம். அமைதியாக அமர்ந்து உங்களுக்குள் நடப்பதை புரிந்து கொள்ள ஒரு வாய்ப்பை கொடுங்கள். ஜனகர் கேட்டார். மனம் மீண்டும் மீண்டும் வெளிப்பக்கம் சென்றால் என்ன செய்வது? அஷ்டாவக்கரர் கூறினார். அதை மெதுவாக திரும்ப கொண்டு வாருங்கள். ஒரு தாய் தன் சிறு குழந்தையின் கையை பிடித்து தன்னிடம் திரும்ப அழைப்பதை போல கடுமையாக அல்ல பொறுமையுடன் மௌனம் ஒரு போர் அல்ல அது மீண்டும் திரும்பும் கலை. ராஜா ஜனகர் ஆழமாக மூச்சு விட்டார். சிறிது நேரம் அவரே மௌனமாக இருந்தார். பின்னர் கூறினார். குருதேவா மனிதன் மௌனத்தைக் கண்டு ஏன் பயப்பட தேவையில்லை என்பதை இப்போது நான் புரிந்து கொள்கிறேன். ஏனென்றால் மௌனம் ஒரு வெற்றி இடம் அல்ல. இது தனக்குள் திரும்பும் இடமாகும். அஷ்டாவகரர் புன்னகைத்தார் இதை புரிந்து கொள்வதுதான் அவசியம். ஏகாந்தம் என்பது வெறுமை அல்ல. ஏகாந்தம் என்பது தன்னுடனேயே இருப்பதற்கான ஒரு வாய்ப்பு. மௌனம் என்பது செயலற்ற தன்மை அல்ல. மௌனம் என்பது தெளிவின் தளம் தெளிவு வரும்போது வாழ்க்கையின் முடிவுகளும் மிகவும் இயல்பானதாகி விடுகின்றன. சூரியன் இப்போது மேலே வந்திருந்தது. அஷ்டாவக்கிரர் எழுந்தார். ஜனகர் அவரது பாதங்களில் பணிந்து வணங்கினார். ஆனால் செல்வதற்கு முன் ஜனகர் ஒரு இறுதி கேள்வியை கேட்டார். குருதேவா இன்றைய முழு அறிவையும் ஒரே வாக்கியத்தில் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்றால் மௌனம் மற்றும் ஏகாந்தத்தின் உண்மையான ரகசியம் என்ன? அஷ்டாவக்கரர் ஜனகரை பார்த்தார். சிறிது நேரம் மௌனமாக இருந்தார். பின்னர் கூறினார் மன்னா மௌனத்தின் ரகசியம் என்பது நீங்கள் பேசுவதை விட்டுவிடுவது அல்ல. மௌனத்தின் ரகசியம் என்னவென்றால் உள்ளே இருக்கும் தேவையற்ற சத்தத்தில் இருந்து உங்கள் அடையாளத்தை நீக்கிவிட்டு உங்களை நீங்கள் தெளிவாக பார்ப்பதே ஆகும். மேலும் ஏகாந்தத்தின் ரகசியம் என்பது நீங்கள் உலகத்தை விட்டு ஓடிச் செல்வதல்ல. உலகத்தோடு வாழ்ந்தாலும் சிறிது நேரம் உனக்குள்ளேயே நீ திரும்புவதே தனிமையின் ரகசியமாகும். உன்னுடன் நீயே அமைதியாக உட்கார கற்றுக்கொள்ளும்போது ஒவ்வொரு கணமும் வெளியிலிருந்து வழிகாட்டுதலை பெற வேண்டிய அவசியம் உனக்கு குறைய தொடங்குகிறது. நீ கேட்க கற்றுக் கொள்கிறாய் பார்க்க கற்றுக் கொள்கிறாய் நிதானிக்க கற்றுக் கொள்கிறாய் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக உன்னை நீயே புரிந்து கொள்ள தொடங்குகிறாய் இதுவே மௌனத்தின் சக்தி இதுவே தனிமையின் ரகசியம் மற்றும் இதுவே இந்த முழுமையான கேள்விக்கான பதிலாகும். வார்த்தைகள் வெளி உலகத்தை மட்டுமே சென்றடைகின்றன என்பதால் மௌனம் உயர்ந்ததாக இருக்கிறது அதே சமயம் மௌனம் உன்னை உனக்குள்ளான தெளிவுக்கு கொண்டு செல்லும் தனிமை உன்னை உலகத்திலிருந்து பிரிப்பதற்காக அல்லாமல் உன்னை நீயே சந்திப்பதற்கான வாய்ப்பை வழங்குவதற்காக இருப்பதால் அது முக்கியமானதாக இருக்கிறது எனவே இன்று முதல் மௌனத்தை வெறும் அமைதியாக இருப்பது என்று மட்டும் பார்க்காதீர்கள். தேவைப்படும்போது அன்பாக பேசுங்கள் மற்றும் உண்மையை பேசுங்கள். ஆனால் வார்த்தைகளால் எந்த பயனும் இல்லை என்ற நிலை வரும்போது அங்கு சிறிது நேரம் மௌனத்திற்கு இடமழியுங்கள். தினமும் சிறிது நேரம் உங்களுடன் நீங்களே உட்காருங்கள். வெளிச்சத்தங்களில் இருந்து சில கணங்கள் விலகி இருங்கள். உங்கள் சுவாசத்தை உணருங்கள். உங்களைச் சுற்றியுள்ள ஒலிகளை கேளுங்கள். பின்னர் உங்களுக்குள் எழும் ஒவ்வொரு எண்ணத்தையும் உடனடியாக பிடித்துக் கொள்ளாமல் அவற்றை வந்து செல்ல அனுமதியுங்கள். பல ஆண்டுகளாக எண்ணங்கள் மூலமாக மட்டுமே நீங்கள் அறிந்திருந்த மனதிற்கு இன்னொரு பக்கமும் இருக்கிறது என்பதை நீங்கள் மெதுவாக உணர்வீர்கள். ஒரு அமைதியான பக்கம், ஒரு தெளிவான பக்கம், வார்த்தைகளின் அவசியம் குறையும் ஒரு இடம். நினைவில் கொள்ளுங்கள் மௌனம் பலவீனம் அல்ல. தனிமை என்பது தப்பி ஓடுவதல்ல. மௌனம் என்பது தெளிவு பிறக்கக்கூடிய ஒரு இடைவெளி. தனிமை என்பது மனிதன் தன்னுடனேயே உட்கார கற்றுக்கொள்ளும் இடமாகும். மேலும் தன்னுடன் அமைதியாக உட்கார கற்றுக்கொண்ட ஒருவருக்கு வெளி உலகத்தை புரிந்து கொள்வதும் மெல்ல மெல்ல எளிதாக தொடங்குகிறது. எனவே இன்று சில கணங்கள் அமைதியாக உட்கார்ந்து உங்களை நீங்களே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். எந்தவிதமான வெளி உதவியும் இல்லாமல் என்னால் சில கணங்கள் என்னுடனேயே இருக்க முடியுமா? அதற்கான பதில் இப்போது தெளிவாக இல்லை என்றாலும் பரவாயில்லை. பயிற்சி செய்யுங்கள். ஏனென்றால் உள்ளே செல்லும் பாதை ஒரே நாளில் நிறைவடைவதில்லை. இன்று ஒரு அடி நாளை ஒரு அடி என எடுத்து வையுங்கள். தான் வெளியுலகில் தேடிக் கொண்டிருந்த அமைதியை பெற தான் சில கணங்கள் நின்றாலே போதும் என்பதை மனிதன் மெதுவாக புரிந்து கொள்ளும் இடத்தை அவன் சென்றடைகிறான். இதுவே மௌனத்தின் தவம் இதுவே தனிமையின் சக்தி மேலும் இதுவே தனக்குள் திரும்புவதற்கான முதல் படியாகவும் இருக்கலாம். இந்த செய்தி உங்கள் இதயத்தை சென்றடைந்திருந்தால் இன்று சில கணங்கள் உண்மையிலேயே மௌனமாக உட்கார்ந்து பாருங்கள். மேலும் கமெண்டில் மௌனமே என் வழி என்று எழுதுங்கள். இது வெறும் ஒரு வாக்கியமாக மட்டுமி இல்லாமல் இருக்கலாம். ஒருவேளை இது உங்களுக்குள் தொடங்கும் ஒரு புதிய பயணத்தின் முதல் படியாகவும் இருக்கலாம். ஜெய் ஸ்ரீராம். சூரியனின் பொற்கதிர்கள் மெல்ல மறைய தொடங்கும் அந்திப்பொழுதில் மாமன்னர் ஜனகரின் மனதில் பல ஆண்டுகளாக சூழ்ந்திருந்த அறியாமை இருள் விலகி ஞானத்தின் பேரொளி வீச தொடங்கியது. மௌனம் என்பது வெறுமனே உதடுகளை மூடிக் கொண்டிருப்பது அல்ல. அது அகத்தின் கண்களை திறக்கும் ஒரு தெய்வீக திரவுகோல் என்பதை அவர் முழுமையாக உணர்ந்து கொண்டார். அன்பான ஆன்மீக தேடலாளர்களே நாமும் நம் அன்றாட வாழ்வில் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறோம். ஆனால் என்றாவது ஒரு நாள் எந்த ஒரு காரணமும் இல்லாமல் எந்த ஒரு எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் உங்களோடு நீங்கள் தனித்து அமர்ந்து பாருங்கள். அந்த தனிமை தொடக்கத்தில் உங்களை அச்சுறுத்தலாம். உங்களுக்குள் மறைந்திருக்கும் தேவையற்ற எண்ணங்கள் ஒரு பெரும் புயலை போல எழலாம். ஆனால் முழுமையான பொறுமையுடன் அந்த புயலை கடந்து நின்றால் உங்களுக்குள் இருக்கும் அந்த அமைதியான ஆழத்தை நீங்கள் நிச்சயம் தரிசிப்பீர்கள். உங்களை சுற்றியுள்ள உலகம் எவ்வளவு சத்தமாக இருந்தாலும் உங்களுக்குள் இருக்கும் மௌனத்தை யாராலும் சிதைக்க முடியாது என்பதை நீங்கள் உணரும் தருணமே உங்கள் உண்மையான சுதந்திரத்தின் தொடக்கமாகும். இந்த உன்னதமான மெய்ஞான பயணம் உங்கள் மனதிற்குள் ஒரு சிறிய திறப்பையாவது உருவாக்கி இருந்தால் இன்று முதல் உங்கள் நாளின் சில கணங்களை உங்களுக்காக மட்டுமே உங்கள் உள்முகப் பயணத்திற்காக மட்டுமே ஒதுக்குங்கள். இந்த பயணம் உங்களுக்குள் ஒரு புதிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி இருந்தால் உங்கள் அனுபவங்களை எண்ணங்களாக சுருக்கி மௌனமே என் வழி என்று முழு நம்பிக்கையோடு பதிவிடுங்கள். இது வெறும் வார்த்தைகளாக இல்லாமல் உங்கள் அகப்பயணத்தின் முதல் காலடிச் சுவடாக நிலைத்திருக்கட்டும். தொடர்ந்து இதுபோன்ற மெய்ஞான தேடல்களில் பயணிக்க வேத சுப பீடம் தளத்தோடு இணைந்திருங்கள். உங்களுக்குள் இருக்கும் அந்த பரம்பொருளை உணரும் வரை இந்த அமைதி பயணம் தொடரட்டும். ஜெய் ஸ்ரீராம்