SI BUJIL 39 (Audio Bersih Jernih) transcript

Assalamualaikum [musik] warahmatullahi wabarakatuh. Haturan mitra, tepang dangu [musik] deui sareng mangbarna. Urang ngadongeng deui mitra neraskeun hanca garapan anu katunda carios kalaon judul si bujil karangan [musik] Leuksa didongengkeun deui ku mangbarna. Neraskeun hanca nu katunda waktos dinten kamari. Namung saateu acanna mangna ngadongeng atanapi neraskeun [musik] hanca nu katunda waktos dinten kamari. Hapunten oge hatur nuhun kana usul sareng naon kitu ngawartosan ngeunaan beks [tertawa] waktosinten kamari ieu teh saurna tarik teuing mang beksona kitu.

Upami tiasa mah dilungsurkeun sakedik kitu. Supados teu kaur ngadangukeunana. Mangga. Hatur nuhun. Hatur nuhun. Sok ah mitra kaparayun sadayana. [musik] mitra kaum dangu hanca nu katunda waktos dinten kamari ieu teh beurang ngider ka unggal tempat Mun peuting sare di mana bae poekeunana teu aya bedana jeung basa anyaran datang. Sapoe dua poe mah canace robahna. Tapi sahgeus aya kana gepe pakean mimiti dekil. Beungeut kalotor balas ka poe unggal poe.

Langka mandi dahar teu puguh aturan. ibadah oge coreleng. Kadang-kadang ngalaksanakeun ibadah, kadang-kadang teu kaburu. Atuh sangsara deui bae Mang Dasma jeung si bujil teh. [musik] Kocap dina hiji mangsa duanana tarpi ka alun-alun ting koloyong teu kuateun ku panas. Mana beuteung lapar awak lungse ti koro asa garing teu kuat ku hayang nginumil la emang mah cabe urang eureun heula nya aya nu uyuh tuh ceuk Mang Dasma bari nunjuk ka pojok alun-alun anu iuh ku tatangkalan nya Mang kuring teu kuat ku cape ieu dampa suku meni geus linu sirah we lieur Huh.

Terus duanana ting koloyong kanu [musik] iuh gek diuk. Dina tembok karasa tiis meni seger. Angin leutik [musik] ngahiliwir Mang Dasma jeung si bujil ngabahey ngararasakeun kacap anu pohara. Nya lila-lila mah rada seger deui awakna teh tapi beuteung [musik] mah teu beunang dibebenjokeun. Angger weh lapar. Komo nenjo nu dagang roti peit [musik] beuki meirit nenjo nu dagang kuahu kalah ka beuki kuurubukan. Mang kuring mah geus teu kuat yeuh.

Ngidar geus meh saminggu bari jeung teaya hasilna. Kumaha lamun urang balik? Heuh yu ge nyaeta boga [musik] pikiran kitu Jil. Da. Heueuh asa teu aya gunana ieu teh. Bandung teh lega jil. Buktina batur anu sakitu lobana teh euweuh nu kapanggih mamang satuju ulah isuk ulah pago, Mang lah. Da euweuh tungguan atuh urang ayeuna we balik ah. Bener atuh Jil lain pempateun urang. Ku kitu ku kieu ge mening di lembur nya hayu atuh ari kitu mah.

Tapi Mang Dasma teu kebat nyaritana manehna kakara sadar. Yen geus teu [musik] boga duit. Mikiran naon deui Mang? Lembur urang teh jauh jir. Kumaha atuh? Pan teu boga duit moa nya kudu leumpang mah. Alah najan kudu leumpang oge ari geus puguh nu ditujuna mah teu naon-naon atuh Mang jeung tiba neuleumpangan di dieu bari teu boga tujuan mah mening balik weh leumpang Hu atuh Jil atawa urang gegeloan we y His. Gegelohan kumaha?

Ayeuna urang leumpang tepi ka Cicaheum. Tah ti dinya urang naek kana beus pasti dibawa biasana [musik] panumpang teh tara tuli dipenta ongkos. Tapi sok di jalan mun geus jauh ti terminal kak dipenta ongkos. Kumaha? Heueuh. Mun dipenta ongkos mah terang-terangan teh boga duit kitu. Kumaha lamun diturunkeun? Nyake keun bae da lumayan geus kabawa saeutik-utikeun [musik] diturunkeun di perjalanan mah moal kudu mayar. Komo lamun diturunkeunana di cadas Pangeran misalna eta engke naek deui kanu sejen.

Kitu jeung kitu we urang gegoan weh. Kumaha lamun kitu? Si bujil ngahuleng ku manehna. [musik] Acan patika kaharti tapi da euweuh jalan sejenal ti kitu. Akirna mah nya tujuan kana tekad Mang [musik] Dasma. Gegeloan nya Mang. Nya Hu atuh lah temalna si bujil hagget nak. Geus kitu mah bral miang laleumpang mapai trotoar. Najan panas. [musik] Sanajan lungse ayeuna mah ngureuyeuh weh da geus boga kapastian. Yen balik ka lemburuhna.

Kirawan wanasar tapi ka terminal cicaheum. Teu mikir dua kali da geus asak rancana tea crak tumpakan anu keur ngetem diukna milih di tukang teu kungsi lila beus teh [musik] maju kenek jeung konektur masih keneh goorowokan bon. Cenah maksudna mah meureun Cirebon kituna teh bari nangtung di lawang leungeunna ulang-ulangan. Beus terus maju [musik] lalaunan sabab jalanna macet tapi geus ngaliwatan suka miskin [musik] mimiti gancang.

Jalan teh rada lowong ukur ngarandeg sakali-kalieun. [musik] Tungtungna dius maju tarik Mang Dasma jeung si bujil geus teu genah cicing gawena rutret ka hareup ka gigir nempoan konektur jeung hayang nyaho deui geus nepi ka mana ayeuna. Kabenerana teh konektur ngarcisna ti hareup heula. Ari si bujil jeung Mang Dasma aya di tukang. Atuh lila rek ditarik karcisna teh. Beus kalah beuki tarik majuna lumayan geus tepi ka ujung brung konektengan bangun tenang ngarcisna teh.

Barang geus kaliwat ujung berung kakarak konektur teh tapi ka Mang Dasma jeung si bujil teu ngomong da geus nyaraheun nu sejen oge. Cukup kuampakeun dampa leungeun nu kenca nyekel arjis jeung duit satumpuk. Jang, ngiring weh dugi kaileun [musik] Jang. Nya Mang teh teu gaduh artos yeuh ceuk Mang Dasma terang-terangan. Atuh ngagebeg ah konektur teh sabab kakara manggih anu kitu. Naon mang tong naek atuh ari teu boga duit mah konekt. ih Jang kumaha atuh da teu boga duit ari balik perlu Mang teh katalangsara puguh manggih tunggara.

Ceuk Mang Dasma ngalengis pikaruneun. Sabab sabod kitu teh mobil mah [musik] terus maju tarik piraku teu boga duit pisan. Nu bener pan kuring teh usaha ieu teh. Leres Jang teu gaduh artos. Panumpang sejen ting lalieuk aya nu hare-hare aya nu bangun [musik] karunya. Ngan rek mangmayarkeun teu boga duit. Meureun aya oge anu api-api teu ngadenge malah mah kalah peupeureuman mang Dasma jeung si bujil [musik] pilih genti nembalan.

Tapi najan basana rupa-rupa ge maksudna mah sarua bae. Ngulur-ngulur waktu bari ngolo ka kon. Sedengkeun beus mah terus mangprung tarik. Teu kanyahoan geus nepi manten ka Cipadung. Konekt tur ambek meureun asa diralece ngagorowok. Ceuk konektur teh cekitus teu di rem. Reageureun tepi ka dieu e mangkok turun. Ramkeun rada ketus atuh Mang Dasma jeung si bujil [musik] teu bisa magar kumaha. He da ti samemehna oge geus kajudi pasti dititah turun duanana buru-buru [musik] turun paroman alum bangun sedih tapi hatena mah surak.

Jrut [musik] duanana nincak lemah gerung beus ngagerung. Terus maju deui konekt ku [musik] kulutus bari bangkenu mang Dasma jeung si bujil silih reret. Lumayan lumayan geus rek tepi ka biru. Yuah leumpang weh bari ngadagan beurit. Ceuk Mang Dasma bari ngalengkah ngajak neruskeun perjalanan. Naha make leumpang urang megat deui we lah carana kawas tadi keun bae dicarekan mah asa ulah dicabok [musik] weh yu lah he bari leumpang megatna ngorot-ngorot nyau atuh bral duanana laleumpang kalayan tenang bari [musik] ngalieukan ka tukang susuganan aya beus ka alat euweuh nu ngaliwat rajeun aya nu geus pinuh tapi akirna mah aya beus Oh Mang Dasma dipegat reg eureun dit tatanya teu mikir heula.

Cak duanana unggah dius beus [musik] teh maju deui ngan hanyaka teu bisa diuk. Da beusna geus pinuh. Konekt dihareup Mang Dasma jeung si bujil di [musik] tukang konekt teu buru-buru menta karcis. Hese ngaliwatna da panumpang nu nangtung teh mani pasedek-sedek. Lumayan deui bae geus lumpat tarik Mang Dasma jeung si Mujil can dipenta ongkosna. Duanana silih leret bari nyerengeh bungah. Tapi ka mana ieu mang? Teuing atuh ke di [musik] mana ieu teh nya geus cireyi atawa acan yeuh.

Mang Das mah kalah malik nanya terus melong kaluar. Teu apaleun teu geus nepi ka mana ngan acan ari tepi ka Cireun Nyi mah saeutik deui barang geus rek tepi ka simpangan anu ka [musik] Garut. Jebul teh konektur langsung nanya ka Mang Dasma. Ka mana Mang bari nampan menta ongkosna. Mang Dasma ngajawab kaayan tenang teu jiga-jiga anu teu boga [musik] duit. Bade ka Sumedang Jang. Sumedang salah atuh ieu mah jurusan Tasik teu-ik atuh.

Ceuk Mek teu tulus menta ongkosna. Ih da teu terang kumaha atuh Mang Dasma ge bingung sok sieun kabawa ka Tasik meureun bakal leuwih jauh. He tingali heula atuh. Geus we di dieu turun. K. Konekt ngagorowok bari nakolan pamuntangan ku duit receh. Beus ngenoran majuna akirna reg eureun palebah simpangan pisan. Mang Dasma jeung si bujil buru-buru turun katenjo bangun anu reuwas ari hate mah puguh bungah dius beus teh maju deui cakak duanana seuri lumayan euy. lumayan geus nepi ka cile euy alah aya ku menang otak make jeung api-api euh heueuh urang teh jadi eta memang beus teh ka jurusan tasik euy lumayan nepi ka dieu yeuh ceuk Mang Dasma tuluy leumpang deui ku si bujil [tertawa] kabeneran nya ieu mah teu kudu dicarekan heideung sorangan nekur teh ere tapi ka mana ieu teh Mang?

Lumayan cilei ieu teh. Hayu ah leang deui yu duanana laleumpang kalayan tenang bari jeung marahmay lumayan geus ka cileyih [musik] mah dina leumpangna ge moal jauh teuing kawas ti Bandung. Kaayaan beuki burit panon poe geus tunggang gunung diwetan [musik] rada angke mega hideung meni ngadingding. Tapi Mang Dasma jeung si bujil terus leumpang geus tepi ka tugu wates keur leumpang kitu. Ujug-ujugreg aya beuse eureun gigireunana.

Aya nu turun saurang mang Dasma jeung si bujil rikat naek. Teu aya nu ngahalangan. Da sarerea ge nyangkana panumpang biasa cara nu sejen naikna ti hareup ayeuna mah ari konektur kabeneran aya di tukang atuh kawas tadi deui wae teu buru-buru ditagih ongkosna jongjon we nangtung deukeut lawang [musik] lila teu aya anu ngadeukeutan jigana mah konektur teh canyahueeun yen aya panumpang anyar barang tepi [musik] kaari konekt ngad Deukeutan langsung nanya ka mana Mang bariun leungeun Eh en Cep geuning geuning di dieu ngadamel teh Cep tos lami ceuk Mang Dasma kalah malik nanya bari nyerengeh kawas kanu geus wawuh atuh konektur teh kerung leungeunna ditarik deui.

Muhun, Mang. Tos 2 taun ceuk Kektus melong ka Mang Dasma anu sikepna bangun anu bungah asa papanggih jeung dulur. Alah nuhun Cah. Mugi-mugi weh sing aya dina kalancaran. Untung [musik] Cep kenging padembelan teh sae. Seueur hasilna kasebat senang sakieu mah. Pan si tata mah nganggur weh dugi ka ayeuna oge teu bisa pisan usaha. Cik atuh ajak pun anak Cep. Ceuk Mang Dasma ngomongna teu asa-asa. He kawas anu geus loba weh.

Atuh konektur [musik] teh kerung semu bingung tapi teu burung nembalan. Ke ke ke punten saha tea emang teh bari melong sedeng [musik] beus mah terus maju jalan lowong. Atuh lalu ngajalankeun [musik] teh kat ka ngagerung sartausna apeng-apengan. Alah piraku lali deui ieu teh pun emang punasma kapungkur mah kantos sasarengan sareng en teh piraku Ahma ngemut-emut basa di Cirebon [musik] geuning. Ceuk Mang Dasma bari sura seuri amis budi.

Si bujil mah olohok weh sakapeung ngareret kaluar hayang nyaho geus [musik] nepi ka mana mang Dasma. Eta lalaki keurung deui wae weleh teu ingeteun kalah gek diuk luhureun mesin rek menta ongkos teh kawas nu poho jeung asa-asa. Sedengkeun Mang Das mah nyorocos weh ngomong sagala [musik] dicaritakeun kawas nu bener-bener kungsi hirup babarengan. Tungtungna konekt teh ungut-ungutan rek nyebut teu wawuh teu tegaeun bisi mang Das mah eraeun.

Ngan geus bogaeun pamadegan, pasti Mang Dasma teh kasamaran. Kitu ceuk pikirna obrolan kapegat sakeudeung. Lantaran di Cigel aya nu turun geus kitu maju deui Mang Dasma nuluykeun obrolanana sagala dicaritakeun tungtungna mah tepi ka cadas Pangeran konektur poho nagih ongkos kalah terus ngawadul jeung Mang Dasma ari supir teu mirosa jongjon weh ngajalankeun mobilna nya atuh ahirna joganjog kasumed Dang Dasma capeun balas ngobrol bari jeung ratug jajantung bisi konektur teh inget deui kana tugasna mentaan ongkosna.

Ngan berkah barang tepi ka pasar regus teh eureun lantaran di dinya loba anu turun jeung loba anu rek naek. Konektu riweun tarurun jeung kenekna. Mang Dasma ngan sakilat ngajwang leungeun si bujil gajleng turun terus seseleket leosit ngajauhan. Geus jauh tina beus cakak deui wae Mang. Dasma teh seuri beres Jang. Tepi ka Sumedang nya ieu urang gegeloan? Hebat Mang. Teu nyana Mang teh bisaan saha nu tadi teh? Mang nyaho teuing teu wawuh-wauh acan keun bae da moal tepung deui pan salamet teu menta ongkos.

[tertawa] Hebat tapi kumaha lembur ieu yeuh? Naha make bingung? Eh geus peuting ieu teh Mang duit teu boga jeung moal aya beus ka lembur urang mah. Atuh alah. Nah bingung geus aya di dieu mah sarua weh jeung sepi ka lembur. Atuh ulah sieun hayu urang ka Tegalong. Sugan aya anu wawuh. Jawa urang megatreuk. Kumaha weh carana mah? Enya nya kumaha Mang we lah nya. Hayu [musik] atuh Mang. Harita teh geus liwat wanci Isa Mang Dasma jeung si bujil geus tepi ka Tegal kalong.

Di dinya [musik] geus tiiseun mobil geus carang ukur hiji-hijieun Mang Dasma jeung si bujil dariuk di emper toko ngaharuleng [musik] bangun bingung beuteung nu lapar beuki karasa. Waktu beuki nyerelek beuki peuting [musik] hawa teh tiis. Rada kasiksa di dieu mah mobil [musik] langka rek nurutan kawas tadi teu bisa mobilna ge euweuh. Sakalina [musik] aya nu indit mobil leutik nu panumpangna geus pinuh didedet euweuh lolongkrang meni kawas pinang we dientet ngadagoan beuki lila beuki [musik] peuting mobil kalaka beuki langka kumaha?

Sabar jil. Sabar. Ceuk Mang Dasma bari terus laleumpangan ngusir tunduh [musik] jeung tiris. Kira-kira satengah jam ti harita barasat aya lampu mobil [musik] kadenge sorana ngagerung barangjol tetela majuna lalaunan bangun beur teuing mawa naon. Regureun hareupeun Mang Dasma jeung si bujil. Tah aya truk Jil. [musik] Urang numpang ka dieu yeuh. Ceuk Mang Dasma atoheun nak jerut kenek jeung supir tarurun ting koreleng [musik] ka pipireun mariksa ban ayeuna aya gangguan.

Mang Dasma jeung si bujil nyampeurkeun ana breh tetela bukang bitu hiji nu hiji deui rada kempes. Ganti heula ji. Ganti. Ganti. Paehan heula we atuh. Ceuk kenekna, satuluyna eta kenek teh digawe sorangan disaksian ku Mang Dasma jeung si bujir. Mimitina mah ukur nenjokeun tapi lila-lila mah mantuan. Da teu tega nenjo kenek pakikpek sorangan. Kenek bungaheun da puguh beurat bandreuk tea panede tapi kaberesna nanya. Amang ngaronda mang.

Sanes jang, Mang teh bade kawado megat mobil [musik] ti tatadi teu aya wae. Manawi aya siwalasna we di Ujang. Bade ngiring lah dugi ka Wado. Ceuk Mang Dasma teu wanieun ngabohong di dieu mah milih waksa terang-terangan. He rek ka wad hayu asal daek weh pasedek. Mangga Jang, mangga mangga. Sawos lah basa sedek oge kenek jeung supir sili tanya tingneng atuh tungtungna mah satuju rek mawa Mang Dasma jeung si bujil gerung mesin dihirupan.

Mang Dasma jeung si bujil diajak naek diuk di hareup pasesedek da di luhur mah heurin ku barang. Akirna Mang Dasma jeung si Bujil teh manggih milih numpang kana barang nu tujuanana rek ka malang bong. Kira wanci janari leutik tepi ka wado. Puguh weh kacida bungaheunana mang Dasma jeung si bujil teh nganuhunkeun ge mani sababaraha kali. Gancangna carita. Peuting eta keneh leumpang ngajugjug ka lembur karang hideung bray beurang tepi kanu [musik] disungsi cunduk kanu dijugjug hanjog ka lemburna.

Mang Dasma muru ka imahna si bujil nya kitu keneh barang joganjog ka pakarangan kasampak teh Nyi On sasapu diburuan. Reg si bujil teh eureun paroman alum awak lungse beungeutna sepa maneh pokna. Ih Kang Bujil geuning geus balik deui jeung deui. Nyi On teu kebat nyaritana lung sapere teh dipiceun terus ngadeukeutan ka salakina nu ngajanteng deukeut golodog. Kunaon Kang? Akang teh kunaon? Cilaka. Cilaka ceuk si bujil gek diuk dina tungtung golodog napas.

Rarenghap ranyug sukuna. Lungse. Ah. Paingan peuting tadi kuring ngimpi dina itungan teh akang asruk-asrukan di kebonih dibeberik seuneu hurung. Naha ayeuna bet jadina? Aya naon atuh Kang? Aya naon deui Nyi On? Kacidauwasunana neng. Akang teh lapar ieu teh. Hayu atuh ka jero. Da sangu mah geus asak tapi can aya deungeuna. Ceuk Nyih terus nuun salakina dibawa ka jero imah. Si bujil nurut buus ka jero diuk [musik] dina deukeut lawang ka pawon.

Awakna beuki karasa leuleus lungse teaya tangan pangawasa. Tapi hatena geus teteg sabab [musik] geus aya deui di imahna geus kumpul jeung kulawarga. Nyi Onat-gesut nyayagikeun sangu keur salaki anu pangheulana disodorkeun teuh panas terus sangu [musik] jeung sambel goang lalabna teh bonteng atah sesa kamari Kang mun daek sabar abdi rek meuli heula kerupuk nya ah teu kudu sakieu ge cukup ceuk si bujil tuluy [musik] ngumbah heula leungeun geus kitu celebek dahar maneh cacamuilan Nyi Holohok hatena ngahelas, nenjo salakina tepi ka kitu teh retungeut si bujil retakeanana ditelek-telek betak kuatir.

Nyi ngupat tina hatena aneh naon anu geus tumib diri Kang bujil. Naha bet kawas tukang baramaen aya-aya bae. Naon atuh nu kajadian. Kitu ceuk hatena tapi euweuh anu ngajawab. Sedengkeun ari si bujil geus [musik] teu mikirkeun naon nu pangheulana dibutuhkeun teh eusi beuteung atuh meni ngalimed daharna teh bakat ku lapar. Geus wareg kakara eureun cilana dirobah jadi sila tutug. Kop gelas reot nginum peureuleu teu ra. Alhamdulillahiabbil alamin.

Cang deui panon teh dunya asa ngalagaan umur asa manangan deui yeuh. Ih ulah nyiar-nyiar pikareuwaseun atuh Akang. Kunaon atuh Akang teh? Naha tepi ka kieu maneh paingan ceuk omong kolot. Hujan ge aya raatna, jalan [musik] ge teu lempeng kabeh. Jigana ieu maksud kolot teh kumaha kitu Kang? Sabada bebas tina tahanan polisi [musik] gooda jeung dodoja teh ujian anu beurat. Datang deui usaha akang ancur teu kapuruk pisan.

Henteu nyesa kuut-uutna acan mun pare tea mah tempatna ge geus bersih teu aya wawangunan hiji-hiji acan teu aya tihang teu aya bilik bersih meni lenang meni lening teu aya naon-naon. Hah? Anak buah akang nu aya puluna euweuh baji-bajuna acan. kabeh bubar teuing ka mana losna teh nya kunaon atuh jigana akang di dieu eta tempat dibongkar ku pamarentah sabab memang lain tanah milik atuh tapi tanah pamarentah eta mah akang jeung mang Dasma teu mangga pul teu bisa naon-naon wewati ti [musik] sabar narima kana kadar anu tumiba Nyi ngahuleng miraga meneng Asa dina pangimpian ngadenge beja kitu teh geus kwang bakal ngarumas deui bae hirup teu boga usaha.

Akang teu cicingeun saminggu lilana neangan anak buah. Maksud teh hayang ngawangun deui nu geus runtuh nuluykeun deui usaha anu geus ancur. Tapi kota Bandung teh lega. Hese neangan jelema teh da puguh teu kanyahoan padubung kanana. Nya ahirna akang teh ngalaman sangsara teu beda jeung weh dahar sakapanggihna. Sare di mana [musik] dugna? Tah kieu buktina yeuh ceuk si bujil deui Nyi Oneh teu nembalan mimiti bijil mimitina mah ngemeng herang.

Ari ngiceupbei bijil ngalemereh mapay pipih sedih jeung nalangsa seungah nyanghareupan mangsa nu bakal datang teuing kumaha jadina mun salaki teu usaha deui ulah ceuriklah sedih akang boga keneh leungeun boga keneh suku, boga keneh akal jeung pikiran najan Jan sadi jeung nalangsa oge pikiran Akang teh sehat keneh geus teu kudu dicungurikan. Teu kudu sedih geus. Ceuk si bujil semeduum ka Gagas nenjo pamajikannana cari nak teh.

Tapi Nyih kalah beuki sedih nu tadina ukur cari nak teh. Akirna mah bedahwak ceurik bangun anu kanyunyenyerian. Puguh weh si bujil teh reuwaseun pamajikannana diburu [musik] diusapan buukna. Si bujil teu ngomong manehna ge kalah kabawakeun ceurik. Si Panon ngemeng hate ngarakacak bet nalangsa [musik] kabina-bina. Tapi eta ceurik teh ceurik anu paling nikmat. Nikmatna ceurik dina kaayaan keur katunggaraan. [musik] K [musik] kocapkeun ma ineung harita teh rek cai ngelek boboko dieusi boled rek dikumbah di jalan tepung jeung Suha mah ujug-ujug hariweusweus ngabejaan yen Mang Dasma geus datang tapi nepi kareuwaseun atuh mah Indeung ge reuwas ras ka anakna nu aya di Bandung jeung saha balikna?

Jang Dasm teh Nyai. Nya jeung si bujil. Tangtuna oge pan nyobat lain jeung si bujil. Kumaha kaayaannana? Sarua pikarun kalotor dil menirudin teh. Ma inung ngahuleng. Asa teu pati percaya ngadenge beja kitu teh. Tapi teu lila mikir terus weh [musik] leumpang deui ngan teu tuluy ka cai. He da panasaran terus mengkol ka imah anakna. Barang joganjog ti pipir keneh ge geus kadenge anakna ngading [musik] dieut ceurik. Anu kanyerian puguh weh emah hideung teh beuki reuwaseun atuh.

Oh maneh. Kunaon eta teh ngahariwangkeun make jeung ngading diut sagala rupa okna bari buus ka pawon. Baranggok Nyh ceurik digugulung ku si bujil salakina. Ma indung colohok bengong asa teu percaya nenjo minantuna dina kaayaan kitu mah. Nuhun enggal sumping ceuk si bujil semudare ieu teh aya naon atuh bujil? Maineung ngadeukeutan gek diuk gigireun si bujil. Aya kasedih, aya kasusah aya katungaraan. mah kunaon atuh maneh teh bujil lalakon panjang mah jigana mah ge moal kuat narima ieu beja teh buktina tah sih oge ngading diut ceurik bangun anu kanyunyenyerian naon atuh naon nu jadi sababna kuring geus teu boga pagawean ma saha bangkrut Enya terus kumaha nah eta awak tepi ka Garudin kitu bujir meni kalalotor kitu nu matak katalangsara di Bandung ma ineung tepi ka goeg terus ngadeukeutan ka Nyih anu ceurikna rada ngurangan rada kaupahan ngadenge indungna datang mah cengkat bari nyusut [musik] Cipan ma ineung terus ngupahan ngalelemu hate anakna supaya tumarima kana kadar sabar taekal dina nampa cocoba tinu maha kawasa.

Si bujil mundur nyaran kana bilih bari ngabandungan kolotna anu keur mepelingan. Nya ahirna mahi sadar teingun mah sok tara kapalang dade teh karekse sarupa ayeuna k geus jol deui nu leuwih pna bat anu enggeus-enggeus kh ieu dengekeun urang mah manusa ngan dibere wewenang pikeun ikhtiar metakeun akal tarekah hasil jeung henteuna mah eta ditangtuk ku Pangeran anu maha kawasa. Tapi naha bet ka kuring deui ka kuring deui jeung kakang bujil.

He ari naon-naon teh bet sok aral. Sing sabar Nyai Geulis, sing sabar. Nya teu ngomong deui. Si bujil kalah ngahuleng. Sedengkeun terus ngagelen mamatahan ngalelemu hate Nyih. Kitu kaayaan Nyih jeung si bujil nu keur mejeuhna meunang [musik] cocoba ti Pangeran. Kapaksa si bujil teh cicing deui di lembur. Ngaligeuh teu bogawe. Kitu deui Mang Dasma kawas anu reuntas pangharepan. Unggal poe teh ukur ngahuleng mikiran nasib nu keur tumiba ka dirina.

Anyar mah urang lembur Karang Hideung teh sok loba anu nanyakeun naha cenah Mang Dasma jeung si [musik] bujil teh araya bae di lembur deui geuning. Tapi lila-lila mah paroho sibuk mikirkeun hirupna masing-masing. Kitu deui Mang Dasma jeung si bujil. Anyar-anyar mah cicing di lembur teh. Asa era dhus biasa hirup di kota. Saban balik [musik] mawa duit bari rebowaan. Tapi lila-lila mah sadar deui yen sarerea ge kudu narima kana naon-naon nu geus kajadian.

Nya ahirna duanana ge [musik] biasa deui betah tumaninah da memang dilemah caina pribadi. Tapi pikeun Nyi mah sabalikna anyar-anyar mah tara ngarasulan tara loba carita tapi [musik] ra poe ray poe taya robahna kahirupan teh. Nu puguh mah kalah nambahan bangbaluh nambahan kasusah ari dahar kudu ari salaki teu usaha kapaksa ngajualan nu geus aya. [musik] Mimitina mah ukur rupa barang anu teu sabaraha ajenna kayan ning samping, baju atawa piring.

Lila-lila mah orot. Nu geus aya teh euweuh deui Neh geus mimiti ngarasulan. Mineng ambek-amekan teu puguh ka salaki murang maring baeud bangu dagang tutut geus [musik] teu aneh malah bujil ge geus apal deui unggal poe ngadon ucing baeud si bujil teh geus dianggap sepi deui wae ku Nyih teh. Kocap dina hiji mangsa Nyi Oneh geus beak kapanasaran geus teu nyesa kasabaran. Pok ngomong ka salakina nu keur nangkeup tuur dias.

Yeuh bujil nah mani euweuh teuing kahayang piraku hirup teh rek nangkeup tuur wae ieu teh. Cik atuh sing aya hojah. Ceuk Nyih geus euweuh basa ka salaki teh kawas kabujangna. Pet kawas anu balikan deui lalakon teh. Maneh teh ngomong jeung saha eta teh. Si Bjil ngadilak ceulina rada nga panas. Paeh aeh kalah nanyakeun nya jeung maneh deuleu pan euweuh deui nu sejen di dieu teh iwal ti maneh piraku kami rek ngomong jeung jandela cageur bari teunjuk panona molot.

Tah eta tah eta nu ditanyakeun ku kami teh n ngomong jeung jandela atawa jeung kami mun ngomong jeung jandela mah pantes. Najan rek nyebut sia nyebut anjing babi ge tapi ari jeung kami mah cik atuh cing aya basa saeutik mah. Pan goreng-goreng ge kami teh salaki maneh jajauheun batur ka salaki teh papah. Papih titah sakalian sia. Yeuh bujil kami teh keur ambek deuleu. Piraku teu ngarti moa. Nya keur ngamek kudu leuleuy rawas ngomong jeung anu gering teu bisa deuleu ngunah kieu.

Hay sing aya hojah. Aduh be na geus teu waras deui maneh teh. Ngomong naon nu sanyana bet nyarita kitu. Si bujil heraneun ngadenge omongan pamajikannana teh. Bujil urang teh rumah tangga geus lila geus meujeuhna aya kamajuan. Tiraku rek kieu wae ayeuna can boga anak. Kumaha lamun geus boga anakna rek diparab ku hasil ngahuleng? Cik atuh usaha-usaha. Mitra kaum dangu si bujil. Ngarti ayeuna mah pangna pamajikannana ambek-ambekan teh pedah manehna henteu usaha tina ambek jadi sedih jeung nalangsa.

Da memang rumasa manehna teh teu aya hojah pisan. Jawab sia bujil. Rek usaha atawa moal nya? Areuh. Tapi cik atuh ulah bari ambek-ambekan. Da akang ge lain teu mikirkeun ieu teh. Tapi kumaha atuh carana? Da geus beak dengkak geus taak akang teh geus taak. Kudu kumaha yeuh? Gunakeun akal jeung pikiran piraku ari di kota bisa. Ari di dieu teu bisa da ulah dipake ngahuleng wae kudu bari mikir tany kanu bisa. Maneh cik tenang heula.

Sok urang badami nu daria ulah dicampuran ku nafsu jeung amarah. Sabab amarah mah teu matak ngarengsekeun pasoalan. Enya da kami ge nyaho anu bisa ngarengsekeun pasualan mah iwal ti pagadean. Sok rekumaha cik? Yeuh Akang ge geus mikir. Rek diajar dagang tapi dagang teh kudu make modal sedengkeun duit teu boga. Tah kieu ayeuna mah. Kumaha lamun kongkorong maneh jual heula? Engke mun geus hasil tang ku akang diganti kunu leuwih gede.

Sugan sagede rante motor. Ceuk si bujil dari anak ngolo ka pamajikannana supaya masrahkeun perhiasanana. Naon dedengean teh kudu ngajual kongkorong? Heueuh. Rek iraha bogana atuh ari nu aya dijualan mah ieu rek iraha bogana? Make jeung hayang ngajual kongkorong. Aya kadua ditambahan ieu mah kala diruksak nanaonan teu tujuan kalah muncreng maneh dengekeun harta teh tatalang raga moal aya gunana najan gede kongkorong oge ari teu dahar mah sabab emas mah moal bisa dikejo, moal bisa digayem, moal bisa dibubur, moal beunang didahar.

Nu matak seweuh kana beuteung. Nu matak jual heula keur modal. Ngalah aya kamajuan. Ah moal kajun teuing kami mah moal usaha. Bujil euwe jalan sejen beuki amek panon molotot. Yeuh dengekun. Eta ulah ngan hayang ngeunahna wungkul. Naon-naon ge kudu babarengan. Pan ari babarengan sok ngeunah geuning. Sapait sama manis. Da kami ge yeuh mun pareng boga rejeki moal keur saha deui malah apan nu geus aya ge meunang kami. Nyi ngahuleng manehna mikir rada lila teu ngomong ari si bujil terus ngadesek menta supaya pamajikannana daekeun masrahkeun perhiasan keur pimodaleun.

Nya lila-lila mah teu burung sadar. [musik] Mun geus aya modal, rek usaha naon atuh? Rek diajar dagang deui. Asana moal gagal ayeuna mah sabab geus boga pangalaman di kota moal aya basa katipu. Moal beunang dibobodo pasti hasil. He heuh. Jigana euweuh deui jalan iwal ti kudu dagang nya teu naon-naon. Jung bae rek dijual mah. Tapi ulah waka kabeh. Kongkorong ge wungkul ari kitu mah. Isukan urang bareng kaeuh urang jual eta kongkorong.

Ku maneh weh ngajualna mah. He ngarah langsung kasakian ku maneh. Nah jadi sabaraha duitna? N sabaraha gram. Hayu we urang bareng nya hayu atuh. [musik] E cageur mitra hanyakeljeng neng. Hatur nuhun kana perhatosannana. [musik] Insyaallah enjing tepang dangu deue. Billahi taufik wal hidayah. Wassalamualaikum [musik] warahmatullah wabarakatuh.